Nasılsın? diye sordular bana.

Bende nasılsın diye sordum kendi kendime.

Kendim cevapladım.

İçimden gelen, kalbimden sızarak dilime dökülen o nağmelerle. Ve dedim ki;

Karpuz gibiyim.

Dışı yemyeşil bir bostan

İçi kan ağlayan bir gülistan.

Ve çektim nefesimi derinden ve içten

Vazgeçtim artık tebessüm ve gülüşten.