İçimdeki Çocuk

Bir hayal perdesiydi sanki hayat
Neydi o hız öyle

Bazen yaşadıklarım
Bazen hayıflandıklarım
Aslında yaşayamadıklarım

Bir perde açılıverdi sanki
Geçmişe götüren
Bir oldu bitti ye getiren
Bitti çocukluk yılları dedirten

Her insanın çocukluk anısı vardır belki
Benim ise anlarım
Bazen korku
Bazen ümit

Hayallerimiz bile olamadı hiç
Bildiğimiz bir şey de yoktu
Tek bildiğimiz gökyüzü
Onun da asıktı hep yüzü

Ne kadar kötü bir zamanmış
Birde özlemle anıyoruz
Gerçi çocuk olamadık
Belki ondan bilmiyoruz

Yorum bırakın

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑